उत्सव की स्ट्रीट पार्टी



मला काही वर्षांपुर्वी टिव्हीवर पाहिलेला एक प्रवासविषयक कार्यक्रम कायमचा लक्षात राहीला आहे. तो कार्यक्रम एका परदेशी वाहिनीने भारतासंबंधी त्यांच्या देशात दाखवण्यासाठी तयार केला असल्यामुळे त्यातील काम करणारा सूत्रधार त्यांच्या पध्दतीने त्याची भारताबद्दलची निरीक्षणे मांडत होता. कार्यक्रमाचा शेवट त्याने मुंबईच्या गणेशोत्सवाने केला. त्यातली गर्दी, प्रचंड मोठ्या मूर्ती यांच्या विहंगम दृश्यांबरोबरच तिथल्या वातावरणातील कोलाहल त्यांच्या कॅमेरामननी अतिशय व्यवस्थित टिपला होता. "वाव! मी पाहिलेली ही सर्वात भव्य स्ट्रीट पार्टी आहे." तो सूत्रधार उद्गारला. त्याच्या चेहऱ्यावरचे भारून गेल्याचे भाव स्पष्ट दिसत होते आणि त्या उद्गारांपाठीमागचा त्याचा एक प्रामाणिकपणाही.
आपला मराठी भाषिक हिंदूंचा अभिमानबिंदू असलेल्या गणेशोत्सवाला तो स्ट्रीट पार्टी कसं काय म्हणू शकतो? मी मनातून त्याच्यावर फार चिडलो होतो. पण मला जाणवलं तो माझ्यासारखा मराठी नाही आणि हिंदूही नाही. त्याला तसं ह्या उत्सवाशी, देवतेशी फार देणंघेणं नाही. त्याला जे दिसत होते त्यावरून त्याने तो निष्कर्ष काढला त्यात त्याचे काहीच चुकलेले नाही. हो तो गणेशोत्सव नाही ती एक स्ट्रीट पार्टीच आहे. त्याचं म्हणणं बरोबरच आहे आणि मला ते स्वीकारायलाच लागलं कारण ते खरं होतं. प्रचंड मोठ्या स्पीकर्सवर लावलेल्या कर्कश्श गाण्यांच्या तालावर दारूच्या नशेत बेदुंध होऊन नाचणारे हे लोक देवाची भक्ती करत असतील की स्ट्रीट पार्टी करत असतील? प्रश्न साधा सरळ सोपा आहे पण बहुसंख्येने असलेल्या हिंदू समाजाने त्याला विविध राजकीय, सामाजिक आणि सांस्कृतिक रंग देऊन त्याचे उत्तर देण्याचे टाळलेय इतकेच. अशी उत्तरे द्यायची टाळत फार काळ जगता येत नाही हे येत्या काळात सिध्द होईलच.  

Comments

Popular posts from this blog

A Psycho-financial Experiment

3 Commitments – Part II: Meditation

नित्यनेम २१ दिवसांसाठी