योजना

-
थांबावे थोडे...
असतो आपण सर्वचजण
अनंताचे प्रवासी
तरीही लागते पाहावे नेहमी
वाट जाते कुठेशी

थांबावे थोडे...
असतात वाटा सगळीकडे
सगळीकडून येणा-या
जसे मनी येईल तसे
सहज घेऊन जाणा-या

थांबावे थोडे...
करावा लागतो नेहमी विचार
कुठली आपली दिशा ठरवून
निवडावी लागते तशीच वाट
विचार आपला भक्कम करून

थांबावे थोडे...
मोजून घ्यावी आपली क्षमता
कुठवर जाऊ शकतो आपण
त्याही पुढे असेल जायचे
तर मग काय करावे आपण

थांबावे थोडे...
आपण आलो जरी एकटे
एकटेच संपणार तरीही
साथीदार ते प्रवासातले
विसर नसावा त्यांचा कधीही

थांबावे थोडे...
आखावी परिपूर्ण योजना
विचार करूनी साकल्याने
टाकावे मग निश्चीत पाऊल
स्वतःवरच्या त्या विश्वासाने

Comments

Vineel said…
You know what, this is a live example of what i was telling you. That is, if the central thought of a poem is strong enough, it comes back to the poet, even if he forgets the words of the poem. I will explain - see, your "Tappa" and "Yojana" are not two different poems, they are offshoots of the same central idea (to shape our own life with meticulous efforts). Bravo. That shows that you have taken that particular thought so seriously, that it comes out again and again as different poems. This is really a good sign.
Also, as compared to Tappa, this one is much more organised on the rhyming and organisation of lines in a stanza.
Congratulations. Thank you. Keep this sapce of expressions alive. And it is alright even if you write only one in a decade !
January 16, 2010 at 9:18 PM
Sachin Patwardhan said…
आभार विनील!! ब-याच दिवसांनी साईटकडे वळलो आणि तुझी प्रतिक्रीया दिसली. हो दोन्ही कविता एकामागोमाग एक अशा दोन दिवसांत जन्माला आल्या आहेत. मला वाटतं अजून काहीतरी लिहायला पाहीजे. योजना ही कविता मी एका फ़ायनान्स प्लॅनर च्या जाहीरातीसाठी केली होती. त्याचे पैसे मला त्याने दिले नाहीत ही गोष्ट वेगळी पण कविता जन्माला आली हे महत्वाचे.
April 8, 2010 at 8:41 PM
Vineel said…
Oh...it was nice to know the story of the origin of this poem. And the fact that you were not paid for your creative work, was not at all a novel thing. Keep expressing though!!
June 28, 2010 at 2:42 PM
Vineel said…
Even though you are not writing just once in a decade (as mentioned in my previous comment!), here I come back to this poem of yours, after 12 years! Very happy to find this post once again! Thanks!
October 7, 2022 at 8:05 PM
Post a Comment

Popular posts from this blog

3 Commitments – Part II: Meditation

-
As far as I remember for last 14 years I have been getting migraine attacks. This health issue has had its various bad consequences. I remember one time when I was in Ghana. Before setting foot on the aeroplane to Ghana, I had mentally tried to give a diktat to myself that I won’t get any migraine attack for that entire year I was going to be there. The eight months went very well and the season changed in February with sudden rise in the temperatures by about 100Celcius. While I was basking about my success of not getting any migraine, at an odd moment when I was typing something on a computer amidst a workshop, it just came. It was like a tremendous burst in the brain. After hurriedly handing over everything I was working on to my friend Joshua, I found myself lying on a bed in the guest room; fortunately there was a one there. The only thing at that moment I could do was to just pay attention to the extreme pain sensations in the head, the nausea and helplessness. Meditation is main...
Read more

नित्यनेम २१ दिवसांसाठी

-
परवा आपल्या पंतप्रधानांनी पुढचे २१ दिवस संपूर्ण देश लॉक डाऊन करण्याचा निर्णय जाहीर केला. काही निवडक लोक वगळता बहुसंख्य जनता आपल्या घरात बसणार आहे. तुम्ही जर त्या निवडक लोकांमधले नसाल तर मी जे काही लिहीणार आहे ते आजच्या दिवशी तुमच्या परिस्थितीशी संबंधित आहे. व्हॉट्सअॅिपवरून आलेल्या विनोदांवर आज कदाचित तुम्ही हसला असाल. आज जे काही किराणा दुकानातून तुम्ही आणू शकला आहात ते आपल्या शेजाऱ्याला कसं कळणार नाही ह्याचा प्रयत्न तुम्ही कदाचित केला असेल. कदाचित टाईमपाससाठी नेटफ्लिक्स, युट्युब कडे तुमची बोटं सहज वळायला सुरूवात झाली असेल. वाईटात वाईट म्हणजे कदाचित तुमच्या कुटूंबियांचा सहवास अतिप्रमाणात होऊन आता भांडणांना सुरूवात झाली असेल. आपण भारतीय लॉकडाऊनच्या बाबतीत अन्य जगाच्या काही काळ मागे आहोत. लॉकडाऊन नंतर ज्या प्रकारच्या बातम्या इतर देशातून येत आहेत त्या वाचल्या तर मी ज्या काही शक्यता वरती लिहिल्यात त्या हिमनगाचे टोक आहे असे वाटू लागेल. बऱ्याच देशांमध्ये लॉकडाऊनमधले लोक तीव्र निराशेने ग्रासले जात आहेत, सततच्या भीतीपुर्ण वातावरणामुळे असहाय्य मनःस्थितीत जात आहेत, घरगुती हिंसाचारामध्ये वाढ होत...
Read more

ध्वनीक्षेपकांचा उन्माद

-
मला एक आजपासून साधारण १५ वर्षांपुर्वीचा प्रसंग आठवतो. मी मेळघाटाच्या अंतर्भागातील एका बाह्यजगाशी गाडी रस्त्याचा थेट संपर्क नसलेल्या गावात गेलो होतो. जवळच्या जंगलात तिथल्या एका सहकाऱ्यासोबत फिरत असताना एक तरूण गुराखी गुरांसह फिरताना दिसला. आपला पावा वाजवण्यात दंग होता. पाव्याचे मंद सूर, गुरांच्या गळ्यातील वाजणाऱ्या घंटा आणि पार्श्वभुमीला होती जंगलाची स्वतःची निःशब्द शांतता. स्तब्ध होऊन तो प्रसंग जेवढा मनात साठवून घेता येईल तितका कमीच होता. साधारण ८ वर्षांनी मी मेळघाटात पुन्हा गेलो तेंव्हा काही गुराखी दिसले पण हातात पावा नव्हता. त्याची जागा मोबाईलने घेतली होती, मोबाईल टॉवर नसले तरीही. कुठली तरी ढींच्यॅक गाणी मोठ्या आवाजात ऐकत बसले होते. जंगलाची शांतता कुठेच जाणवली नाही. बाह्य जगाशी जसा तले बदल स्वीकारताना त्यांनी हे ही स्विकारले होते. पाच वर्षापुर्वी मी जेंव्हा गावात येऊन स्थायिक झालो तेंव्हा एक नवीन ट्रेंड अनुभवायला मिळाला. आमच्या गावात हल्ली बारश्याच्या समारंभासाठी दिवसभर लाउडस्पीकरवर रेकॉर्डेड गाणी लावली जातात. बाळाचे कान जणू काही पाळण्यामध्येच ध्वनी प्रदुषणासाठी सज्ज केले जातात ह्य...
Read more